POR: STELLA PANAGOPOULOU/GRECIA/ EDICIÓN BILINGÜE ESPAÑOL - GRIEGO/ SOLANGE RINCÓN/VENEZUELA/LA CASA QUE SOY

1.-

Estar triste

es extrañar la noche

en la piel de las palabras

La sinfonía del verbo

entre los dientes

como perlas 

de un mar propio

en el rendido nacar 

que gime en la ostra ciega

Resbalo en tu mirar

de pálido náufrago 

en mi isla atardecida

en la vigilia desnuda

donde llega tu azulado mirar

y tus azúcares 

que en mi boca hundes

de orilla a orilla

*

Το να είσαι λυπημένος 

είναι να νοσταλγείς τη νύχτα 

στο πετσί των λέξεων

Η συμφωνία του λόγου 

ανάμεσα στα δόντια 

σαν μαργαριτάρια

μιας  θάλασσας χαρακτηριστικής 

στο παραδομένο φίλντισι 

που βογγά στο τυφλό στρείδι 

Γλιστρώ στην ματιά σου 

του χλωμού ναυαγού 

στο νησί μου που νυχτώνει

στη γυμνή αγρυπνία 

όπου φτάνει η ματιά σου γαλάζια

και η γλύκα 

που στο στόμα μου βυθίζεις 

από άκρη σε άκρη

2.-

La brisa triste del mar

se llevará mi voz

al leve roce 

de la espuma salobre

Aquí estoy 

sobre mansas olas

tamizada de luz submarina

tiernamente oblicua 

cuando la escribo

con poder de orgánica voz

de cuerpo tibio

y vitales signos

de playas que salen de mis

versos

donde recito

el habla de mis muertos

*

Η θαλάσσια αύρα λυπημένη 

θα μεταφέρει την φωνή μου 

στο απαλό άγγιγμα 

του υφάλμυρου αφρού 

Εδώ βρίσκομαι

πάνω σε ήρεμα κύματα 

εξεταζόμενη ενδελεχώς από υποβρύχιο φως

στοργικά κεκλιμένη 

όταν της γράφω 

με δύναμη της οργανικής φωνής

του ζεστού κορμιού 

και των ζωτικών σημείων

παραλιών που βγαίνουν

από τους στίχους μου

όταν απαγγέλλω 

τα λόγια των νεκρών μου

3.-

Pensé en abrir mi boca

y arrancarme las palabras

deshojarlas del corazón 

pétalos que al fin

consiguieran su libertad

y se posaran en las ramas

como pájaros y en el espejo 

del agua como peces

y en el perfume como flores

y flotaran en el aire 

como pecios de nubes

donde duerme la desnudez

*

Σκέφτηκα να άνοιγα το στόμα μου

και να ξεριζώνα  τις λέξεις

να τις φυλλοροούσα από την καρδιά μου 

πέταλα που στο τέλος 

θα κατάφερναν την ελευθερία τους

και θα στέκονταν στα κλαδιά 

σαν πουλιά και στον καθρέφτη 

του νερού σαν ψάρια 

και στο άρωμα όπως τα λουλούδια

θα αρμένιζαν μέσα στον αέρα 

όπως τα ναυάγια των νεφών 

όπου κοιμάται η γύμνια

***

***

Psicóloga de profesión y poeta de vocación. Ha participado en diversos talleres literarios, auspiciados por la Secretaría de Cultura de la Gobernación del estado Zulia, el teatro de Bellas Artes de Maracaibo y el CONAC. 

Tiene publicado los libros: “ En ese espacio del Deseo” 1991.” Huella del Corazón Ausente” 1995. “ El Lugar de la Casa” 2001.” Canto en Tono Bajo” 2004. “Ascensional” 2005. Y “ Esfumaturas” 2008.

**

Σολάνζ Ρινκόν.Ψυχολόγος και ποιήτρια με συμμετοχές σε λογοτεχνικά σεμινάρια υπό την αιγίδα της Γραμματείας Πολιτισμού του Zulia του θεάτρου και καλών τεχνών του Μαρακάιμπο και της CONAC.Βιβλία που έχει δημοσιεύσει:

"Σε τούτο το χώρο της επιθυμίας "1991

"Χνάρι της καρδιάς "1995

"Ο τόπος της οικίας "2001

"Τραγούδι σε χαμηλό τόνο"2004

"Ανοδικός "2005

"Σφουμάτο"2008