1.-
"Alga quisiera ser, alga enredada …”
Ángel González
1.-
NOTA QUISIERA SER
Nota quisiera ser, nota cantada
en el pórtico rojo de tu boca.
Acorde disonante que provoca
un hálito de luz en tu mirada.
Cuerda quisiera ser de arpa pulsada
por tu dedo que sana lo que toca.
Sonora vibración, canción que evoca
tu cómplice sonrisa enamorada.
Ser coro que te da acompañamiento.
Ser canon que repite tus latidos.
La cadencia armoniosa de tu acento.
Quisiera ser orquesta en tus oídos,
y dirigir tu cuerpo a ritmo lento
al trémolo final de los sentidos.
*
"Φύκι θα ήθελα να είμαι,φύκι μπλεγμένο..."
Ανχελ Γκονζάλεθ
-1-
ΝΟΤΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ
Νότα θα ήθελα να είμαι ,νότα που τραγουδιέται
στην κόκκινη πύλη του στόματος σου.
Ακόρντο παράφωνο που προκαλεί
μια ανάσα φωτός στο βλέμμα σου.
Χορδή θα ήθελα να είμαι άρπας που πιέζεται
από το δάχτυλο σου που θεραπεύει ότι αγγίζει.
Ηχηρή δόνηση,τραγούδι που θυμίζει
το ερωτευμένο συντροφικό χαμόγελο σου.
Να είμαι χορός να σε συνοδεύει.
Να είμαι κανόνας να επαναλαμβάνει τους χτύπους σου
Ο αρμονικός ρυθμός του τονισμού σου.
Θα ήθελα να είμαι ορχήστρα στα αυτιά σου
και να κατευθύνω το κορμί σου σε αργό ρυθμό
στο τελικό τρέμολο των αισθήσεων.
2.-
TODOS EN UNO
Hoy toca pasar lista:
El cobarde con brotes de valiente.
El viejo reflexivo y roto por los codos.
El niño ingenuo de mirada limpia.
El miembro más modesto del clan de los soberbios.
El soñador con miedo a las alturas.
El más trabajador de todos los ociosos.
El que me justifica y tranquiliza.
El más incrédulo de los creyentes.
Hoy no falta ninguno.
Todos dentro de mí. Acompañándome.
Ya comprendo por qué nunca me siento solo.
*
ΟΛΟΙ ΣΕ ΕΝΑΝ
Τώρα είναι ώρα να πάρουμε παρουσίες.
Ο δειλός με εκδηλώσεις γενναίου.
Ο ηλικιωμένος στοχαστικός και με ρούχα τριμμένα στις αγκώνες.
Το αφελές παιδί με καθαρή ματιά.
Το πιο ταπεινό μέλος της παρέας των αλαζόνων.
Ο ονειροπόλος με υψοφοβία.
Ο πιο εργατικός από όλους του τεμπέληδες.
Αυτός που με δικαιολογεί και με ηρεμεί.
Ο πιο άπιστος από τους πιστούς.
Τώρα δεν απουσιάζει κανείς.
Ολοι μέσα μου.Με συντροφεύουν.
Τώρα πλέον καταλαβαίνω γιατί ποτέ δεν αισθάνομαι μόνη.
3.-
AL FINAL
Cuando ya has aprendido a vivir,
cuando ya has descubierto que tiene
el camino infinitas salidas,
o ninguna, según como mires, ...
Cuando ya eres experto en las dudas,
y tu amiga se llama experiencia, …
Cuando aprecias la música buena, ...
Cuando vas conociendo a esa voz
silenciosa muy dentro de ti.
Entonces,
poco a poco te llega el momento.
Y la dama que viste de frío
te recuerda que es todo una broma,
una cósmica broma esta vida.
Y te dice que dejes el puesto
a otro ser, a otra tabula rasa,
preparada a empezar desde cero,
a caer en los mismos errores.
Entonces...
acelera ...,
aprovecha las últimas hojas
que le quedan a tu calendario.
No te pierdas en quejas al viento
ni maldigas las pálidas sombras.
Y que el fin de tu tiempo te encuentre
ocupado, cumpliendo tus sueños.
*
ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ
Οταν πλέον έχεις μάθει να ζεις,
όταν πλέον έχεις ανακαλύψει πως
ο δρόμος έχει άπειρες διεξόδους
ή καμιά,ανάλογα πώς το βλέπεις....
Οταν πλέον είσαι ειδήμων στις αμφιβολίες,
και η φίλη σου λέγεται εμπειρία,...
Οταν εκτιμάς την καλή μουσική,...
Οταν αρχίζεις να μαθαίνεις αυτή τη φωνή
τη σιωπηρή βαθιά μέσα σου.
Τότε,
σταδιακά σε βρίσκει η στιγμή.
Και η κυρία που ντύνεται αδιάφορα
σου θυμίζει πως όλα είναι μια πλάκα,
μια κοσμική πλάκα είναι αυτή η ζωή.
Και σου λέει πώς να αφήσεις τη θέση σου
σε άλλη ύπαρξη,σε άλλη tabula rasa,
να ετοιμαστεί να ξεκινήσει από το μηδέν,
να πέσει στα ίδια λάθη.
Τότε...
επιτάχυνε...
επωφελήσου από τις τελευταίες σελίδες
που σου μένουν στο ημερολόγιο σου.
Μην χάνεσαι σε λόγια του αέρα
μήτε να καταριέσαι τις αχνές σκιές.
Και το τέλος του χρόνου σου να σε βρεί
απασχολημένο,πραγματοποιώντας τα όνειρά σου.
***
***
Diego Alonso Cánovas [Vera, (Almería), 1949]. Es Doctor y Licenciado en Psicología, Licenciado en Matemáticas y Diplomado en Magisterio. Es miembro de instituciones como el Centro Andaluz de las Letras, el Instituto de Estudios Almerienses y la Unión Nacional de Escritores de España (miembro de honor).
Ha publicado los poemarios: Desde Ángulos Distintos (Arráez Editores, 2015) y Poemas de andar por clase (IEA, 2018)
*
Ντιέγκο Αλόνσο Κάνοβας.Βέρα Αλμερία 1949.
Διδάκτωρ πτυχιούχος ψυχολογίας και πτυχιούχος μαθηματικός και εκπαιδευτικός.Μέλος του ανδαλουσιανού κέντρου γραμμάτων και του Ινστιτούτου σπουδών της Αλμερίασκαι της Εθνικής Ένωσης Συγγραφέων της Ισπανίας (επίτιμο μέλος)Έχει δημοσιεύσει τις ποιητικές συλλογές "Από διαφορετικές γωνίες"(Εκδόσεις Arraez 2015)και "Ποιήματα μέσα από την διδασκαλία "(ΙΕΑ 2018)
